Zeszyt 4, 2019

Analiza kosztów antybiotykoterapii prowadzonej w Szpitalu uniwersyteckim nr 2 w Bydgoszczy w latach 2014–2018

Analysis of costs of antibiotic therapy implemented in the University Hospital No. 2 in Bydgoszcz in 2014–2018

Arkadiusz Kuziemski, Krystyna Frankowska, Ewa Gonia

Zakażenia XXI wieku 2019;2(4):171–174

W szpitalnej polityce antybiotykowej, prowadzonej od 2008 r., rozróżnia się antybiotyki w zależności od dostępu: może on nie mieć ograniczeń (profilaktyka, terapia empiryczna) oraz może być zastrzeżony (administracyjnie ograniczony dostęp). Od 2008 r. koszty antybiotykoterapii, liczone według udziału antybiotyków w budżecie leków (bez programów lekowych), wynosiły około 10%. W latach 2014–2018 analizowano koszty zależnie od grupy dostępności antybiotyku. Oceniano ryzyko nadużywania antybiotyków w terapii empirycznej. Celem badania była analiza rocznych kosztów antybiotykoterapii według dostępności antybiotyków. Badaniem objęto zestawienia kosztów antybiotyków z lat 2014–2018. Zgodnie z zasadami racjonalnej antybiotykoterapii, obowiązującymi w SU nr 2 w Bydgoszczy od 2008 r., antybiotyki są podzielone na cztery grupy: zaliczone do grup I, II i III są stosowane w okołozabiegowej profilaktyce i terapii empirycznej, natomiast grupa IV obejmuje antybiotyki, do których dostęp jest administracyjnie ograniczony. W latach 2014–2018 koszt antybiotyków z grup empirycznych obniżył się z poziomu 644 861 do 579 657. Koszty antybiotyków w grupach zastrzeżonych wzrosły od 754 640 do 1 089 572. Różnica w kosztach wynosiła odpowiednio: 2014 r. – 109 779; 2015 r. – 279 649; 2016 r. – 347 123; 2017 r. – 318 841; 2018 r. – 509.909. Wnioski: (1) administracyjne ograniczenie dostępu do antybiotyków nie spowodowało wzrostu kosztów w grupach antybiotyków dostępnych bez ograniczeń; (2) koszty antybiotyków zastrzeżonych znacznie przewyższyły koszt antybiotyków stosowanych w terapii empirycznej.

Zakażenia i zarażenia przewodu pokarmowego w kontekście diagnostyki mikrobiologicznej wykonywanej w Polsce

Gastrointestinal infections in the context of microbiological diagnostics in Poland

Diana Wierzbicka, Edyta Podsiadły

Zakażenia XXI wieku 2019;2(4):175–179.

Zakażenia przewodu pokarmowego to jedna z głównych przyczyn zachorowań i zgonów, szczególnie dzieci <5 r.ż. W skali świata większość biegunek jest wywoływana przez wirusy, głównie norowirusy. Spośród bakterii największy potencjał epidemiczny mają bakterie z rodzaju Campylobacter i Salmonella. Za dominujący czynnik wśród pasożytów jest uważana Gardia intestinalis. Epidemiologia zakażeń w Polsce różni się od raportowanej na świecie, przyczyną tego najczęściej są odmienne standardy diagnostyczne stosowane w kraju.

Nadzór i rejestracja zakażeń miejsca operowanego: rekomendacje Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC)

Surveillance and registration of surgical site infections: recommendations of the European Center for Disease Control
and Prevention

Anna Różańska

Zakażenia XXI wieku 2019;2(4):181–185.

European Centre for Disease Control and Prevention (ECDC) rekomenduje czynny i celowany nadzór nad zakażeniami miejsca operowanego w wybranych procedurach operacyjnych, mając na uwadze skutki tych powikłań dla pacjentów i systemów opieki zdrowotnej. Rekomendacje dotyczące rejestracji uwzględniają definicje i kryteria rozpoznawania, katalog czynników ryzyka oraz wskaźników struktury i procesu, niezbędne do rzetelnej oceny sytuacji epidemiologicznej. Ich jednolite stosowanie w poszczególnych szpitalach umożliwia nie tylko analizę sytuacji w danej jednostce, ale również porównanie na poziomie regionu i kraju, a także na poziomie międzynarodowym. Rekomendowany model nadzoru umożliwia dokonywanie analiz epidemiologicznych z uwzględnieniem standaryzowanego indeksu ryzyka, w kontekście organizacji opieki nad pacjentami, w tym zaawansowania kontroli zakażeń.

Ekspozycje zawodowe pracowników opieki zdrowotnej. Zgłaszanie i realizacja zaleceń poekspozycyjnych

Professional exposures of health care workers. Lodging and implementation of post-exposure recommendations

Dorota Gregorowicz-Warpas

Zakażenia XXI wieku 2019;2(4):187–192.

Pracownicy opieki zdrowotnej ze względu na charakter pracy są narażeni na ekspozycje zawodowe. Dowiedziono, że zranienia spowodowane zakłuciem igłą czy innym ostrym narzędziem stanowią jedno z najczęstszych i najpoważniejszych zagrożeń pracowników ochrony zdrowia, ponadto znacznie zwiększają koszty funkcjonowania placówek opieki zdrowotnej, obciążają również całe społeczeństwo [1, 2]. Pomimo prowadzenia szkoleń wstępnych oraz przypominających w zakresie postępowania w przypadku ekspozycji na materiał zakaźny, przeprowadzanych nie tylko przez pracownika BHP, ale również członków Zespołu Kontroli Zakażeń Szpitalnych, są problemy zarówno ze zgłaszaniem ekspozycji, jak i realizacją badań kontrolnych pracowników, którzy ulegli zakłuciu lub zranieniu ostrym narzędziem w trakcie wykonywania czynności służbowych. W Polsce istnieją regulacje prawne oraz rekomendacje środowisk medycznych dotyczące profilaktyki oraz postępowania w wypadku zranienia się pracownika szpitala lub placówki opieki zdrowotnej. Liczne doniesienia naukowe światowe i polskie jednoznacznie pokazują, które grupy zawodowe najczęściej ulegają ekspozycji na materiał potencjalnie zakaźny. Największe ryzyko zakłuć występuje u pielęgniarek i lekarzy [2, 3]. Najnowszy, opublikowany w styczniu 2019 r., raport z badania dotyczącego Implementacji Dyrektywy Rady 2010/32/UE w polskich szpitalach, wykazał, że 40% osób, które doświadczyły w pracy zranienia lub skaleczenia, nie zgłosiło tego zdarzenia. Takie zachowanie zwiększa ryzyko wystąpienia u pracownika zakażenia krwiopochodnego. Dlatego należy dołożyć wszelkich starań, aby oprócz szeroko pojętej edukacji personelu medycznego ściśle monitorować realizację zgłoszeń ekspozycji oraz zaleceń poekspozycyjnych.

Profilaktyka ekspozycji zawodowej pracowników centralnej sterylizatorni

Prophylaxis of occupational exposure among employees of the Central Sterilization Department

Justyna Ewa Piwowarczyk

Zakażenia XXI wieku 2019;2(4):193–199.

Zapobieganie zakażeniom jest jednym z największych wyzwań współczesnej medycyny. Na wzrost liczby ekspozycji zawodowych pracowników centralnej sterylizatorni (CS) wpływa wiele czynników. Najbardziej niebezpiecznym materiałem biologicznym, na który są oni narażeni, jest krew i jej pochodne. Przez wiele lat opracowywano i dostosowywano procedury mające na celu zmniejszenie ryzyka narażenia zawodowego. Podstawową metodą zapobiegania zakażeniom pracowników medycznych jest przestrzeganie zasad postępowania z materiałem potencjalnie zakaźnym. Pracownicy CS powinni znać środki zapobiegawcze i stosować zasady zapobiegania narażeniu zawodowemu. Wdrożenie tych metod oraz stała edukacja mogą zmniejszyć częstotliwość narażenia zawodowego o 90%.

Jak przedłużyć życie narzędzi chirurgicznych – konserwacja i eksploatacja, przechowywanie i transport

How to prolong the life of surgical instruments – maintenance
and operation, storage and transport

Katarzyna Domrzalska

Zakażenia XXI wieku 2019;2(4):201–204.

W pracy przedstawiono obieg narzędzi chirurgicznych używanych podczas zabiegu operacyjnego oraz proces dekontaminacji i czynniki wpływające na jego efektywność. Zwrócono szczególną uwagę na tzw. miejsca krytyczne (np. rowki, ząbki w mechanizmach automatycznych, przeguby, uchwyty), uwzględniając zalecenia producenta. Omówiono zasady konserwacji i kontroli urządzeń pod kątem prawidłowości ich działania. Opisano przechowywanie i transport narzędzi chirurgicznych.

Artykuł reklamowy

Technologia skoncentrowanych środków chemicznych w Centralnej Sterylizatorni – System Alpha, część 2

Z Anną Bojanowską-Juste rozmawia Krzysztof Folta

Zasady działania oraz możliwe korzyści ze stosowania nowoczesnego rozwiązania, jakim jest mycie oparte na silnie skoncentrowanych środkach neodisher® System Alpha, zostały zaprezentowane w poprzednim numerze „Zakażeń XXI wieku”. Szereg przedstawionych cech jest potwierdzonych w codziennej pracy szpitala. Aby przybliżyć czytelnikom doświadczenia i opinie na temat codziennej pracy, zapraszamy do zapoznania się z wywiadem przeprowadzonym w placówce, która jest kilkuletnim użytkownikiem neodisher® System Alpha, Wielkopolskim Centrum Onkologii w Poznaniu. Szpital jest jedną z wiodących jednostek w kraju, wyspecjalizowanych w leczeniu chorób onkologicznych. Prężnie działająca kadra medyczna, chęć wdrażania nowoczesnych metod diagnostyki i leczenia to cechy rozpoznawcze opisywanego szpitala. Korzystanie z efektów dynamicznego rozwoju medycyny wymusza ciągłe zmiany i pracę nad rozwojem metod dekontaminacji używanego sprzętu medycznego, wdrożonych w szpitalu. Osobą odpowiedzialną za wdrażanie i rozwój nowoczesnych metod dekontaminacji wyrobów medycznych w Wielkopolskim Centrum Onkologii jest Kierownik Centralnej Sterylizatorni, Pani Anna Bojanowska-Juste. Od początku pracy zawodowej związana z WCO, w roku 2005 objęła stanowisko kierownika Centralnej Sterylizatorni, która wówczas była nowo utworzoną jednostką organizacyjną w strukturze szpitala. Bardzo duże doświadczenie Pani Anny Bojanowskiej-Juste oraz jej czynny udział w pracach komitetu technicznego ds. sterylizacji PKN są dla firmy Dr. Weigert Polska gwarancją rzetelnej oceny naszych produktów oraz dotychczasowego sposobu współpracy. Poniżej z ogromną radością publikujemy więc fragmenty wywiadu.

Artykuł reklamowy

Czyszczenie powierzchni w szpitalach nie działa, superbakterie wygrywają

Suzanne Schlosberg, NOVAERUS
Tłumaczenie dr Robert Kazimierowicz

Kiedy pacjent szpitala wyprowadza się z sali, personel sprzątający wchodzi do środka, dezynfekuje każdy przedmiot i powierzchnię, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się infekcji. Pilot do telewizora, rama łóżka, sznurek przycisku wywołania, pokrywa kosza na śmieci, uchwyty szafek, klamki – niczego nie można przegapić. Pościel i parawany są usuwane i podwójnie pakowane w celu wyprania. Żaluzje i karnisze są wycierane.
Mimo zastosowanych procedur nadal rozprzestrzeniają się niebezpieczne infekcje. Jeśli na przykład poprzedni pacjent był zarażony Staphylococcus aureus opornym na metycylinę (MRSA), to u następnego ryzyko zarażenia się tą bakterią jest o 40% większe, nawet jeśli protokół czyszczenia pomieszczeń szpitala spełnia z nadwyżką standardy kontroli zakażeń. „Niebezpieczeństwo znacznie wykracza poza garstkę pacjentów, którzy przebywają w tym pomieszczeniu, przenosi się z sali do sali, aby potencjalnie wpłynąć na cały obiekt”, ostrzegają naukowcy z Uniwersytetu w Cornell.

MAVIPURO POLSKA Sp. z o.o.
ul. Wyspowa 2/13
03-687 Warszawa
Tel.: +48 22 110 03 81
Fax:   +48 22 378 28 51
e-mail: kontakt@mavipuro.pl

 

POLITYKA PRYWATNOŚCI

 

 

PIERWSZE MAZOWIECKIE SPOTKANIE MIKROBIOLOGÓW I EPIDEMIOLOGÓW


» PROGRAM


» REJESTRACJA