Miejsce alafenamidu tenofowiru (TAF) w leczeniu zakażeń HBV

The role of tenofovir alafenamide (TAF) in treatment of HBV infection

Jerzy Jaroszewicz

Katedra i Oddział Kliniczny Chorób Zakaźnych i Hepatologii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach

Jerzy Jaroszewicz
Katedra i Oddział Kliniczny Chorób
Zakaźnych i Hepatologii
Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach
Al. Legionów 49,
41-902 Bytom
Tel.: 32 281 92 41 wew. 253
Fax: 32 281 92 45

Wpłynęło: 30.04.2018
Zaakceptowano: 23.05.2018
Opublikowano on-line: 30.05.2018

Cytowanie

Jaroszewicz J, Miejsce alafenamidu tenofowiru (TAF) w leczeniu zakażeń HBV. Zakażenia XXI wieku. 2018;1(2):67–72.
doi: 10.31350/zakazenia/2018/2/ZZ2018013

WERSJA ELEKTRONICZNA

Streszczenie:
Alafenamid tenofowiru (TAF) jest niedawno zarejestrowanym prolekiem dwufosforanu tenofowiru, analogu nukleotydowego powodującego zatrzymanie transkrypcji DNAHBV (z ang. chaintermination). Głównymi zaletami tego preparatu jest znacznie niższe stężenie surowicze postaci aktywnej dwufosforanu tenofowiru po podaniu doustnym wynikające z większej stabilności i okresu półtrwania TAF. Efekt ten w połączeniu z przyspieszonym transportem do komórki wątrobowej zdecydowanie poprawia profil bezpieczeństwa leku. Przewaga bezpieczeństwa alafenamidu tenofowiru przy porównywalnej skuteczności do aktualnie stosowanego fumaranu tenofowiru jest szczególnie widoczna w leczeniu osób starszych, z przewlekłymi schorzeniami zapalnymi oraz metabolicznymi (cukrzyca, choroba nerek, osteoporoza) oraz u chorych stosujących liczne preparaty dodatkowe mogące wpływać na postęp wyżej wymienionych chorób. Niniejsza praca ukazuje doniesienia przedkliniczne oraz kliniczne dotyczące skuteczności oraz bezpieczeństwa TAF, jak również przedstawia jego miejsce we współczesnym leczeniu przewlekłego zapalenia wątroby typu B.

Słowa kluczowe: alafenamid tenofowiru, dwufosforan tenofowiru, HBV, przewlekłe zapalenie wątroby typu B

Abstract:
Tenofovir alafenamide (TAF) is a newly registered prodrug derivative of tenofovir diphosphate, a nucleotide analog acting by inhibiting HBV DNA transcription (by a mechanism called chain termination). Main advantages include significantly lower serum concentration of the active form of tenofovir diphosphate after oral administration, resulting from greater stability and half-life of TAF. This effect, combined with accelerated hepatocyte uptake strongly improves drug’s safety profile. Being safer with similar efficacy to currently used tenofovir fumarate, the advantage of tenofovir alafenamide is particularly significant in elderly patients or those with concomitant inflammatory or metabolic disorders (diabetes, kidney disease, osteoporosis), as well as in patients receiving many other medications potentially affecting the course of the diseases mentioned. In this study, we summarized preclinical and clinical reports on the efficacy and safety of TAF as well as its role in modern treatment of chronic hepatitis B.

Key words: tenofovir alafenamide, tenofovir diphosphate, HBV, chronic hepatitis B

  1. Polish Group of Experts for HBV, Flisiak R, Halota W, Jaroszewicz J i wsp. Recommendations for the treatment of hepatitis B in 2017. ClinExpHepatol 2017;3(2):35–46 [doi: 10.5114/ceh.2017.67626].
  2. Buti M, Tsai N, Petersen J i wsp. Seven-year efficacy and safety of treatment with tenofovir disoproxil fumarate for chronic hepatitis B virus infection. Dig Dis Sci 2015;60(5):1457–1464 [doi: 10.1007/s10620-014-3486-7].
  3. Papatheodoridis GV, Idilman R, Dalekos GN i wsp. The risk of hepatocellular carcinoma decreases after the first 5 years of entecavir or tenofovir in Caucasians with chronic hepatitis B. Hepatology 2017;66(5):1444–1453 [doi: 10.1002/hep.29320].
  4. Marcellin P, Gane E, Buti M i wsp. Regression of cirrhosis during treatment with tenofovir disoproxil fumarate for chronic hepatitis B: a 5-year open-label follow-up study. Lancet 2013;381(9865):468–475 [doi: 10.1016/S0140-6736(12)61425-1].
  5. Hosaka T, Suzuki F, Kobayashi M i wsp. Long-term entecavir treatment reduces hepatocellular carcinoma incidence in patients with hepatitis B virus infection. Hepatology 2013;58(1):98–107[doi: 10.1002/hep.26180].
  6. Simonetti J, Bulkow L, McMahon BJ i wsp. Clearance of hepatitis B surface antigen and risk of hepatocellular carcinoma in a cohort chronically infected with hepatitis B virus. Hepatology 2010;51(5):1531–1537 [doi: 10.1002/hep.23464].
  7. Marcellin P, Heathcote EJ, Buti M i wsp. Tenofovir disoproxil fumarate versus adefovir dipivoxil for chronic hepatitis B. N Engl J Med 2008;359(23):2442–2455 [doi: 10.1056/NEJMoa0802878].
  8. LaFle ur J, Bress AP, Esker S i wsp. Brief Report: Tenofovir-Associated Nephrotoxicity Among a US National Historical Cohort of HIV-Infected Veterans: Risk Modification by Concomitant Antiretrovirals. J Acquir Immune DeficSyndr 2018;77(3):325–330 [doi: 10.1097/QAI.0000000000001608].
  9. EASL 2017 Clinical Practice Guidelines on the management of hepatitis B virus infection. J Hepatol 2017;67(2):370–398 [doi: 10.1016/j.jhep.2017.03.021].
  10. Agarwal K, Fung SK, Nguyen TT i wsp. Twenty-eight day safety, antiviral activity, and pharmacokinetics of tenofovir alafenamide for treatment of chronic hepatitis B infection. J Hepatol 2015;62(3):533–540 [doi: 10.1016/j.jhep.2014.10.035].
  11. Birkus G, Bam RA, Willkom M i wsp. Intracellular Activation of Tenofovir Alafenamide and the Effect of Viral and Host Protease Inhibitors. Antimicrob Agents Chemother 2015;60(1):316–322[doi: 10.1128/AAC.01834-15].
  12. Liu Y, Miller MD, Kitrinos KM. Tenofovir alafenamide demonstrates broad cross-genotype activity against wild-type HBV clinical isolates and maintains susceptibility to drug-resistant HBV isolates in vitro. Antiviral Res 2017;139:25–31 [doi: 10.1016/j.antiviral.2016.12.012].
  13. Bam RA, Yant SR, Cihlar T. Tenofovir alafenamide is not a substrate for renal organic anion transporters (OATs) and does not exhibit OAT-dependent cytotoxicity. AntivirTher 2014;19(7):687–692 [doi: 10.3851/IMP2770].
  14. Charakterystyka produktu leczniczego Vemlidy.
  15. Chan HL, Fung S, Seto WK i wsp. Tenofoviral afenamide versus tenofovir disoproxil fumarate for the treatment of HBeAg-positive chronic hepatitis B virus infection: a randomised, double-blind, phase 3, non-inferiority trial. Lancet Gastroenterol Hepatol 2016;1(3):185–195 [doi: 10.1016/S2468-1253(16)30024-3].
  16. Buti M, Gane E, Seto WK i wsp. Tenofovir alafenamide versus tenofovir disoproxil fumarate for the treatment of patients with HBeAg-negative chronic hepatitis B virus infection: a randomised, double-blind, phase 3, non-inferiority trial, Lancet Gastroenterol Hepatol 2016;1(3):196–206 [doi: 10.1016/S2468-1253(16)30107-8].
  17. Chan HL, Fung S, Seto WK i wsp. Improved bone and renal safety of switching from tenofovir disoproxil fumarate to tenofovir alafenamide: preliminary results from 2 phase 3 studies in HBeAg-positive and HBeAg-negative patients with chronic hepatitis BJ Hepatol 2017;66(Suppl 1):S25 [doi: 10.1016/S0168-8278(17)30312-4].
  18. Brunetto M, Lim YS, Gane E i wsp. A phase 3 study comparing tenofoviralafenamide to tenofovir disoproxil fumarate in patients with HBeAg-negative, chronic hepatitis B: efficacy and safety results at week 96. J Hepatol 2017;66(Suppl 1):S25–S26 [doi 10.1016/S0168-8278(17)30313-6].
  19. Agarwal K, Fung S, Seto WK i wsp. A phase 3 study comparing tenofovir alafenamide (TAF) to tenofovir disoproxil fumarate (TDF) in patients with HBeAg-positive, chronic hepatitis B (CHB): efficacy and safety results at week 96. J Hepatol 2017;66(Suppl 1):S478 [doi: 10.1016/S0168-8278(17)31347-8].
  20. Chan HL, Fung S, Cathcart AL i wsp. No resistance to tenofovir alafenamide detected through 48 weeks of treatment in patients with chronic hepatitis B. Hepatology. 2016;64(Suppl 1):909A
  21. Nguyen MH, Lim J, Ozbay AB i wsp. Advancing age and comorbidities in chronic hepatitis B patients: results of 10-year longitudinal analysis of a diverse population-based cohort of 44,026 chronic hepatitis B patients in the UnitedStates. J Hepatol 2017;66(Suppl 1):S60 [doi: 10.1016/S0168-8278(17)30383-5].

Autor był konsultantem oraz brał udział w konferencjach naukowych, prezentując wystąpienia dla firm: Abbvie, BMS, DiaSorin, Gilead, MSD, Roche.

MAVIPURO POLSKA Sp. z o.o.
ul. Wyspowa 2/13
03-687 Warszawa
Tel.: +48 22 110 03 81
Fax:   +48 22 378 28 51
e-mail: kontakt@mavipuro.pl

 

POLITYKA PRYWATNOŚCI