Terapia deeskalacyjna inwazyjnych zakażeń grzybiczych

De-escalation therapy of invasive fungal infections

Beata Sulik-Tyszka1, 2, Danuta Bieńko1, Olga Saran1, Marta Wróblewska1, 2

1 Zakład Mikrobiologii Samodzielnego Publicznego Centralnego Szpitala Klinicznego w Warszawie
2 Zakład Mikrobiologii Stomatologicznej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

Marta Wróblewska
Zakład Mikrobiologii Stomatologicznej
Warszawski Uniwersytet Medyczny
ul. Banacha 1a, 02-097 Warszawa
Tel.: 22 599 17 77,
Fax: 22 599 17 78

Wpłynęło: 25.10.2018
Zaakceptowano: 16.11.2018
Opublikowano on-line: 22.11.2018

Cytowanie

Cytowanie: Sulik-Tyszka B, Bieńko D, Saran O, Wróblewska M. Terapia deeskalacyjna inwazyjnych zakażeń grzybiczych.
Zakażenia XXI wieku 2018;1(5):231–235.
doi: 10.31350/zakazenia/2018/5/Z2018037

WERSJA ELEKTRONICZNA

Streszczenie:
W dostępnych wytycznych IDSA (Infectious Diseases Society of America) i ESCMID (European Society of Clinical Microbiology and Infectious Diseases) oraz europejskich towarzystw mykologicznych zaleca się stosowanie w leczeniu inwazyjnych zakażeń grzybiczych (IZG) leków z grup polienów, azoli i echinokandyn. Amfoterycyna B wykazuje aktywność grzybobójczą zarówno wobec grzybów drożdżopodobnych, jak i pleśniowych. Azole – worykonazol i pozakonazol – zalecane są do leczenia IZG o etiologii Aspergillus i Fusarium ze względu na aktywność grzybobójczą, natomiast wobec drożdżaków z rodzaju Candida leki te wykazują działanie grzybostatyczne. Flukonazol zalecany jest do leczenia zakażeń IZG o etiologii Candida z wyjątkiem Candida krusei (naturalna oporność gatunku na ten lek), Candida glabrata (naturalnie obniżona wrażliwość gatunku na flukonazol) oraz Candida auris. Echinokandyny wykazują aktywność grzybobójczą wobec szczepów Candida i ze względu na dużą skuteczność kliniczną zalecane są do leczenia infekcji o tej etiologii. Nie zostały jeszcze wydane wytyczne o dużej sile zaleceń dotyczące terapii deeskalacyjnej. Zgodnie z rekomendacjami IDSA terapię deeskalacyjną można zastosować po 3–5 dniach leczenia empirycznego IZG echinokandynami lub postacią lipidową amfoterycyny B. Zaleca się, by w tej terapii podawać leki z grupy azoli, jeśli wyizolowany szczep Candida wykazuje in vitro wrażliwość na te leki, a stan pacjenta jest hemodynamicznie stabilny. W wytycznych europejskich ESCMID terapię deeskalacyjną można zastosować dopiero po 10 dniach leczenia empirycznego IZG drogą dożylną.

Słowa kluczowe: amfoterycyna B, azole, echinokandyny, inwazyjne zakażenia grzybicze, terapia deeskalacyjna

Abstract:
Available guidelines issued by IDSA (Infectious Diseases Society of America) and ESCMID (European Society of Clinical Microbiology and Infectious Diseases), as well as European mycological societies, recommend the use of polyenes, azoles and echinocandins in the therapy of invasive fungal infections (IFI). Amphotericin B is characterised by fungicidal activity both against yeast-like fungi, as well as moulds. Azoles – voriconazole and posaconazole – are recommended for the therapy of IFI caused by Aspergillus and Fusarium due to their fungicidal activity, while these agents are fungistatic against yeast-like fungi of the genus Candida. Fluconazole is indicated in the therapy of IFI caused by Candida, except for Candida krusei (natural resistance of this species to this agent), Candida glabrata (naturally decreased susceptibility of this species to azoles) and Candida auris. Echinocandins are fungicidal against Candida spp. and due to their high clinical efficacy these agents are recommended for the therapy of infections of this etiology. No guidelines of high strength have been issued so far regarding de-escalation therapy. According to the IDSA recommendations, such treatment may be implemented after 3-5 days of empiric therapy of IFI using echinocandins or lipid formulation of amphotericin B. Azoles may be used in such a therapy if the patient is haemodynamically stable and the causative strain of Candida is susceptible in vitro to this group of agents. According to the European recommendations of ESCMID, de-escalation therapy may be implemented only after 10 days of intravenous empiric therapy of IFI.

Key words: amphotericin B, azoles, de-escalation therapy, echinocandins, invasive fungal infections

  1. Dzierżanowska D, Gil L, Jakubas B i wsp. Epidemiologia i diagnostyka mikrobiologiczna inwazyjnej choroby grzybiczej. Post Nauk Med 2015;28(6):403–409.
  2. Dzierżanowska-Fangrat K, Gil L, Jakubas B i wsp. Rekomendacje terapii inwazyjnej choroby grzybiczej u pacjentów z nowotworami hematologicznymi lub poddawanymi przeszczepieniu komórek krwiotwórczych. Post Nauk Med 2015;28(6):411–418.
  3. Sulik-Tyszka B, Wróblewska M. Przegląd metod laboratoryjnych stosowanych w diagnostyce inwazyjnych zakażeń grzybiczych. Diagn Lab 2015;51(2):147–152.
  4. Krzyściak P, Skóra M, Macura AB. Atlas grzybów chorobotwórczych człowieka. MedPharm, Wrocław, 2011.
  5. Kacprzyk P, Sulik-Tyszka B, Basak GW. Profilaktyka i leczenie inwazyjnych zakażeń grzybiczych u chorych na nowotwory. Omówienie aktualnych wytycznych według NCCN. Forum Zakażeń 2016;7(4):265–274 [doi: 10.15374/FZ2016042].
  6. Neofytos D, Lu K, Hatfield-Seung A i wsp. Epidemiology, outcomes, and risk factors of invasive fungal infections in adult patients with acute myelogenous leukemia after induction chemotherapy. Diag Microbiol Infect Dis 2013;75:144–149 [doi: 10.1016/j.diagmicrobio.2012.10.001].
  7. Biliński P, Seferyńska I, Warzocha K. Diagnostyka i leczenie układowych zakażeń grzybiczych w onkohematologii. Onkol Prak Klin 2008;4(1):15–24.
  8. Bassetti M, Righi E, Montravers P, Cornely OA. What has changed in the treatment of invasive candidiasis? A look at the past 10 years and ahead. J Antimicrob Chemother 2018;73(Suppl 1):i14–i25 [doi: 10.1093/jac/dkx445].
  9. Pappas PG, Kauffman CA, Andes DR i wsp. Clinical practice guideline for the management of candidiasis: 2016 update by the Infectious Diseases Society of America, Clin Infect Dis 2016;62(4):e1–e50 [doi: 10.1093/cid/civ933].
  10. Cuenca-Estrella M, Verweij PE, Arendrup MC i wsp. ESCMID guideline for the diagnosis and management of Candida diseases 2012: diagnostic procedures. Clin Microbiol Infect 2012;18(7):9–18 [doi: 10.1111/1469-0691.12038].
  11. Tissot F, Agrawal S, Pagano L i wsp. ECIL-6 guidelines for the treatment of invasive candidiasis, aspergillosis and mucormycosis in leukemia and hematopoietic stem cell transplant patients. Haematologica 2017;102(3):433–444 [doi: 10.3324/haematol.2016.152900].
  12. Dzierżanowska D, Dzierżanowska-Fangrat K. Przewodnik terapii inwazyjnych zakażeń grzybiczych. Alfa Medica Press. Bielsko-Biała, 2012, pp. 22–63..
  13. Gilbert DN, Moellering RC, Eliopoulos GM. Przewodnik terapii przeciwdrobnoustrojowej Sanforda. 12. wyd. polskie. Kohasso, Kraków, 2018.
  14. Ioannidis K, Papachristos A, Skarlatinis I i wsp. Do we need to adopt antifungal stewardship programmes? Eur J Hosp Pharm 2018 [doi: 10.1136/ejhpharm-2017-001467].
  15. Masterton RG, Casamayor M, Musingarimi P i wsp. De-escalation from micafungin is a cost-effective alternative to traditional escalation from fluconazole in the treatment of patients with systemic Candida infections. J Med Economics 2013;16(11):1344–1356 [doi: 10.3111/13696998.2013.839948].
  16. Bal AM, Shankland GS, Scott G i wsp. Antifungal step-down therapy based on hospital intravenous to oral switch policy and susceptibility testing in adult patients with Candidaemia: A single centre experience. Int J Clin Pract 2014;68(1):20–27 [doi: 10.1111/ijcp.12231].
  17. Jaffal K, Poissy J, Rouze A i wsp. De-escalation of antifungal treatment in critically ill patients with suspected invasive Candida infection: incidence, associated factors, and safety. Ann Intensive Care 2018;8(1)49 [doi: 10.1186/s13613-018-0392-8].
  18. Bassetti M, Righi E, Ansaldi F i wsp. A multicenter study of septic shock due to candidemia: outcomes and predictors of mortality. Intensive Care Med 2014;40(6):839–845 [doi: 10.1007/s00134-014-3310-z].
  19. Ruhnke M. Antifungal stewardship in invasive Candida infections. Clin Microbiol Infect 2014;20(Suppl. 6):11–18 [doi: 10.1111/1469-0691.12622].
  20. Czuczwar M, Komarnicka J, Woroń J i wsp. Postępowanie w inwazyjnych zakażeniach grzybiczych na oddziałach intensywnej teapii u dorosłych pacjentów bez neutropenii w świetle obowiazujacych rekomendacji. Forum Zakażeń 2016;7(2):77–84 [doi: 10.15374/FZ2016011].
  21. Azoulay E, Dupont H, Tabah A i wsp. Systemic antifungal therapy in critically ill patients without invasive fungal infection. Crit Care Med 2012;40(3):813–822 [doi: 10.1097/CCM.0b013e318236f297].
  22. Bailly S, Leroy O, Montravers P i wsp. Antifungal de-escalation was not associated with adverse outcome in critically ill patients treated for invasive candidiasis: post hoc analyses of the AmarCAND2 study data. Intensive Care Med 2015;41(11):1931–1940 [doi: 10.1007/s00134-015-4053-1].

Nie zgłoszono.

MAVIPURO POLSKA Sp. z o.o.
ul. Wyspowa 2/13
03-687 Warszawa
Tel.: +48 22 110 03 81
Fax:   +48 22 378 28 51
e-mail: kontakt@mavipuro.pl

 

POLITYKA PRYWATNOŚCI